Als fietser ben je het meest kwetsbaar in het verkeer. Je hebt immers niet de bescherming van een helm of carrosserie. Het zal je dan ook niet verbazen dat fietsers het meest bij ongevallen zijn betrokken en dat negen van de tien keer het slachtoffer letsel oploopt. Niet zo raar dus dat de Dienst Verkeers Politie Amsterdam-Amstelland in 1995 begon met het maken van een plan, dat de `zwakkere verkeersdeelnemer' meer op de voorgrond moest plaatsen. Dit resulteerde in het project 'Geen licht, geen leven.'
De eerste campagne liep van november 1995 tot april 1996. De DVP moedigde de wijkteams aan om vooral op de `black spots' (de meest gevaarlijke punten in het verkeer) strenger te controleren op onveilige fietsen en met name op fietsers die zonder licht rijden. De politie was zo sportief om niet meteen bonnen uit te delen, maar kwam in de periode voorafgaande aan de campagne eerst met een zogenaamde `gele kaart'. Een waarschuwing. Daarna werd het menens. Wie tijdens de campagne en daarna zijn fiets niet in orde heeft, krijgt `rood'. De fietser krijgt dan een boete van minimaal dertig gulden, oplopend tot honderd gulden. Tenzij…...je je fiets laat repareren en dit binnen acht werkdagen laat zien aan het wijkteam, waarvan je de bekeuring hebt gekregen. De bon wordt dan meteen verscheurd. In 1997 werd de campagne met succes herhaald. Er werd extra streng gecontroleerd. Ruim tweeduizend processen-verbaal werden opgesteld. Slechts 335 bekeuringen werden geïnd, de rest werd verscheurd nadat de fiets goedgekeurd was. Zo'n 83 procent liet zijn fiets dus repareren! Sinds de eerste campagne worden de rode kaarten het hele jaar door uitgedeeld. Het hoofddoel van het fietsproject was om het aantal slachtoffers onder fietsers te verminderen. De DVP en agenten van wijkteams, die belast zijn met de jeugdzorg, gaven daarom op verzoek van de leerkrachten verkeerseducatie in groepen zeven en acht van de basisscholen. Via een indrukwekkende videofilm werden leerlingen geconfronteerd met de gevolgen van verkeerd rijgedrag. Het project heeft succes geoogst. Tijdens de campagnes nam het aantal verlichte fietsen aanzienlijk toe. Bovendien verminderde tijdens de controleperiode het aantal dubbel geparkeerde auto's op de fietsstroken. Vooral de Dienst Parkeer Beheer van de gemeente Amsterdam heeft een groot aantal auto’s van het hoofdnet fiets' (de grote doorgaande fietsroutes in Amsterdam) weggesleept. Een minpuntje is dat fietsers niet minder vaak door rood reden tijdens controles. In tegenstelling tot automobilisten, die door dezelfde controles vreemd genoeg wel vaker stopten voor rood licht. Feit is dat de fietser door het project niet langer het ondergeschoven kindje is. Wijkteams zijn goed geattendeerd op de `zwakke verkeersdeelnemer'. Om meer contact te hebben met de fietser heeft de projectgroep zelfs een speciale `politiefiets' laten ontwikkelen voor de surveillance op het hoofdnet fiets.Door het succes van het project `Geen licht, geen leven' hebben tientallen wijkteams van andere politiekorpsen in Nederland het voorbeeld inmiddels overgenomen.
|
